Bagno Chimera, de fijnste strandtent ooit

De geoefende lezer weet dat de DF vandaag zijn jaarlijks dubbelfeest viert. Ten eerste is het zijn trouwdag (nog steeds met het eerste modelletje, die wonderwel goed geconserveerd lijkt), en zijn verjaardag. Als cadeau aan mijn geoefende lezers, schrijf ik vandaag twee blogs. De DF erkent het ruiterlijk: er is een “blog-achterstand”. De DF weet dat de meeste van zijn lezers al helemaal binnen zijn (ik zeg bijvoorbeeld: “Rob & Frank”), maar uw eigenste DF moet nog een paar jaar door en heeft dus ook nog een baan naast zijn, al zegt hij het zelf: “briljante carrière” als culinair recensent, proever en levensgenieter. Gelukkig zit de DF deze week met zijn voordeurdelers op een jacht op de Middellandse zee en wordt er door de aanwezige sjef voor hem gekookt, dus alle tijd om u, mijn trouwe lezer, te verwennen met mijn culinaire gebral!

Enfin, over levensgenieter gesproken. In Pietra Santa di Mare, daar zit aan het strand de opperlevensgenieter: Gian Luca. Gian Luca is een jaar of 54 en ik ontmoette hem voor het eerst een jaar of 7 geleden. Het was een tip van de mooie Elga, voormalig catwalk-model uit Milaan, die vlakbij “La Villa Bianca” exploiteerde, maar thans permanent op Zanzibar woont en na het gemis van de DF niets ander kon dan kiezen voor de vrouwenliefde. De DF begrijpt dat als geen ander, velen zijn haar voorgegaan.

Enfin Gian Luca heeft net als de DF een lekker wijf. Kijk dat schept bij voorbaat een band en heb je weinig woorden nodig om elkaar te begrijpen. Er is een verschil: Gian Luca heeft inmiddels zijn vierde “lekker wijf”, daar waar de DF gelukkig nog met zijn eerste modelletje is (en dat voor altijd zal blijven).

Enfin, Gian Luca en zijn Denise exploiteren de schoonste en meeste nette strandtent van Forte dei Marmi en omstreken. En Gian Luca, die kan koken als de beste. Het mooie is, Gian Luca is het prototype gesoigneerde Italiaan, zeg maar de Italiaanse versie van de DF. Gian Luca staat op zijn Gucci schoenen te koken in een smetteloze hippe zwarte koksbuis met dito koksmuts, kijk dat vindt de DF mooi. Geen vlekje te bekennen, alsof hij niet staat te koken, niets is minder waar.

7 jaar niet geweest en bij binnenkomst wordt de DF (althans eerst zijn beeldschone ega), hartelijk gekust. Na een prachtige cabana met twee bedden te hebben toegewezen, wordt het alras tijd voor de lunch. Wij vragen Gian Luca wat te maken. Dat blijkt een gelukkige beslissing. Wij beginnen met crostini met knoflook, tomaat, olijfolie peper en zout. Wat een feest! De vers in een beetje bloem gefrituurde ansjovis (“Acciughe fritte del Tirreno”) is goddelijk. Gewoon met wat citroen en huppakee!

Tja, en toen ging het mis, het was of de plaatselijke Vermentino die in grote hoeveelheden werd genuttigd, de zon, het weerzien met mijn oude vriend Gian Luca, of een combinatie van alle drie, maar de halve kaart is geproefd.

Bresaola met mooie krullen Parmezaan, de lekkerste rucola ooit en een scheut olijfolie waren goddelijk. De verse pasta met huisgemaakte pesto, de hele zeebaars (lijngevangen), et cetera. Het was geen beste dieetdag z’k maar zeggen, maar wel een waar het genietertje vol heeft aangestaan. En daar gaat het toch om in het leven? Zo veel mogelijk met je dierbaren genieten van de fijne dingen van het leven. Gian Luca, zijn Denise, zijn strandtent en zijn kookkunsten zijn van die fijne dingen die op een ieders bucket list zouden moeten staan en aan het levensgeluk van de Dutchfoodie bijdragen.

http://bagnochimera.it

(5 / 5)