Zeetong in restaurant de IJmond

Waar eet je eigenlijk de beste gebakken zeetong in Nederland (los van bij de Dutchfoodie thuis natuurlijk) ? Deze vragen stelde mijn vriend Julius aan een gezelschap van chefs, culi’s en de Dutchfoodie.

Ik twijfelde even tussen “De Doelen” in Muiden (zeetong: € 62,50), de Van der Valk in Bavel € 32,50, of Sauer in Den Haag (€ 62,50, met saus van gebakken Hollandsche garnalen en spinazie), en voordat ik kon antwoorden schreeuwde Ferry (ja, die van restaurant het Bosch): “de IJmond”.

Verrek, de IJmond in IJmuiden, dat is ook zo. De laatste keer dat ik daar zeetong at, ben ik zo dronken geworden dat ik met mijn partners spontaan van mijn tafelgenoot (een magische botenverkoper uit een roemrucht botengeslacht) een “Itama 40” kocht voor een bedrag waar je een serieus huis voor koopt. Wat was ik blij toen er de volgende dag een discussie ontstond over de BTW… Ondanks de hoofdpijn, is die goed afgelopen.

Enfin, na de opfrissing door Ferry zakten Julius en de Dutchfoodie gezamenlijk het IJ af, tot aan de monding in de Noordzee, en daar, daar op de meest westelijke landtong van IJmuiden (en omstreken), daar toog hoog boven ons, door het schuifdak op een door de Duitschers gebouwde verdedigingswerk, de IJmond op. Een licht zenuwachtig gevoel bekroop mij. Zou de botenverkoper er weer zijn? Zou de patron zich opeens als getuige deze deal herinneren, zou het nog wel de oude IJmond zijn (er was opeens een website, nog modern ook) met z’n glazen ranja, jaren 50 interieur met dito “teek” (toog), literflessen “Liebfraumilch” (die uit Rheinhessen) met schroefdop?

Ja, ja!

Het was nog net zo eender als voorheen.

Ooh wat fijn. Zelfs de kok, en ja, de patron, Ruud Nieborg was er ook nog!

De ontvangst was allerhartelijkst, het bleek een hereniging van een vader met zijn verloren zoon (de DF), wel één met beroepsgeheim, dus mondje dicht over de Itama.
Ondanks het mooie terrasweer aten wij binnen voor de authentieke ”IJmond-beleving”. Die is natuurlijk cocktail van Hollandsche garnalen (met de vraag: op een bord of in een coupe, saus apart?) en de gebakken zeetong.

Om in de stemming te komen (en de spanning van het eten van de zeetong alvast op te bouwen), bestelden wij eerst een dozijn oesters, Gillardeau. Lekker. Wij waren (beloofd) alcohol-loos, maar een flesje kon toch wel? We dronken een Albarino, Rias Baixas, Granbazan “Etiqeuta Verde”. Het etiket deed mij erg aan de Liebfraumilch denken. Enfin, na de oesters kregen wij spontaan gerookte paling voorgeschoteld, nu patron Ruud aangaf: “de beste te hebben”. Als je die van de familie Eveleens (Dirk en Anneke) uit Burgerveen gewend, of die van Belien Koelewijn uit Spakenburg, dan moet je van goede huizen komen. Dat komt Ruud, zeker, alleen nog niet van vrijstaande huize.

Enfin, het wordt tijd voor de garnalencocktail. Julius van het bord, de DF vanuit de coupe. Is er iets mooiers? Perfect, inclusief de toast.

We maken ons op voor het piece. Vis moet zwemmen, en zeetong vraagt om wat serieuzers in het glas. De kenners voelen hem al aankomen: Meursault. We drinken die van Domaine Dupont-Fahn uit 2011, “les Vireuils”. Wat een feest. De zeetong is verrukkelijk, mooi vers, juiste dikte, perfecte cuisson, iets te vet. De zon schijnt, de meursault glijdt naar binnen, het gezelschap is bont en gezellig, en de rondleiding door de keuken is de apotheose van deze lunch.

Eigenlijk wil ik hier gewoon blijven, ware het niet dat een kleine (thans in het lommerrijke Gooi woonachtige) Brabantse schone mij steeds indringender begint te sms-en waar ik blijf, ivm het diner van deze avond…..

Tja, waar eet je nou de lekkerste zeetong? Ik zou zeggen, ga al mijn adressen af, en begin bij de IJmond, een instituut vergelijkbaar met de Engelsche reet, Le Garage, Hotel van der Werff, maar dan zonder toeristen .

Restaurant de IJmond
Seinpostweg 40
IJmuiden
Tel.: 0255 513 536

20130824-235956.jpg