Eten bij Eveline Wu: Mood

In Eindhoven bestiert een prachtige Chinese prinses met fiere een viertal restaurants: het sterrenniveau restaurant Wynwood, Restaurant Soho, de Kreeftenbar en Restaurant Mood. Mood is een combinatie van de Franse en de Aziatische keuken, zonder dat het fusion geworden is. Het is bijna een mini Harbour Club, maar dan op Brabantse leest geschoeid.

De geoefende lezers weten dat de DF leeft volgens de leefregels van de Lanserhof kliniek. Dat betekent dat hij deze avond veel aan de binnenkant van zijn oogjes aan het eten is en Hollands dineert: “kijken, kijken, maar niet proeven”. Het gezelschap om mij heen daarentegen is niet bij Lanserhof geweest en heeft het genietertje op de hoogste stand staan.

Mood heeft twee kaarten: een Aziatische en een Franse kaart. Wij beginnen met gestoomde oesters met knoflook en lente-ui (lekker), een op een Aziatische boot geserveerde selectie van diverse sushi’s en sashimi (goed). Ik begrijp alleen niet waarom er in verse sushi surimi wordt geserveerd. Bij de Harbour Kitchen kwam ik dat tot mijn verbazing ook al tegen. De tijd dat culinair Nederland geverfde Japanse Koolvis at denkend dat het krab was, is echt voorbij. Voorts carpaccio van de Franse kaart, eveneens perfect.

Opvallend is bij Mood dat de bediening erg vriendelijk is en de service ongekend snel, Van deze Brabantse gastvrijheid kunnen ze in Amsterdam nog veel leren. Je hebt binnen 2 minuten de kaart, binnen 5 minuten brood en water op tafel en het bestelde drankje, binnen 20 minuten het voorgerecht en binnen 20 minuten na het voorgerecht je hoofdgerecht. Ik houd hiervan. Het actieve personeel volgt ook de gouden regel van Won Yip: nooit met lege handen naar de keuken. Dat is wel eens anders. Hoe vaak zit je niet in een restaurant met een tafel vol met vieze borden. Hoogst ergerlijk. Het toppunt was wel Restaurant Breda, waar ze, nadat ze eerst een half uur de lege borden op de tafel hadden laten staan, vervolgens de lege borden op de bar kwakten met al het andere vieze serviesgoed, waar je vervolgens de rest van de avond naar mocht kijken. Zo niet hier. Ik laat aan de gastvrouw weten dat ik namens twee mannen de groeten aan Eveline moet doen. Eveline, kennelijk nieuwsgierig van aard, komt pardoes uit de naastgelegen Kreeftenbar gelopen om eens te horen van welke mannen zij de groeten krijgt. De verschijning van Eveline is zeldzaam charmant, energiek en professioneel. Ik begrijp waarom ik namens mijn vrienden Won en Julius haar de hartelijke groeten moest doen. Eveline vertelt vol passie over haar Chinese leermeester (een van China’s bekendste koks), die zij jaarlijks bezoekt.

Wij vervolgen met de tartaar van tonijn, krokante sardientjes en tomatenmarmelade en ansjoviscrème (voor de DF) en de tournedos van Black Angus rund met truffelsaus. Het vlees is van goede kwaliteit, de cuisson is perfect. Mijn tafelgenoten eten de perfect bereide tempura garnalen en een pikante Koreaanse biefstukjes. Het mooie van Mood is dat je er ook gewoon kunt afhalen. Dat klinkt misschien wat raar, maar het stoort niet en voor de perfecte sushi in het zuiden van het land ben je hier aan het juiste adres.

Eveline neemt spontaan mijn kinderen de keuken in en die mogen daar, onder leiding van de patissier hun eigen nagerecht samenstellen. Wat een sympathieke vrouw, zo kan het ook.

Intussen geniet mijn vrouw van het bekroonde nagerecht van Eveline Wu, een dessert van hazelnootcrème en witte chocolade. Het gerecht waarmee ze in 2016 wereldkampioen Chinese keuken werd.

Ik kan iedereen aanraden die op weg naar de wintersport vanaf Eindhoven vliegt om de nacht ervoor te slapen op Eindhoven Airport in de Golden Tulip (perfect, je daalt zo vanaf je kamer met de lift de vertrekhal in), en de avond daarvoor in één van de restaurants van Eveline te eten. Ik kom snel weer terug om Wynwood, Soho en vanzelfsprekend de Kreeftenbar te proberen.

Bij Mood is het goed toeven: prijzen van de gerechten tussen de €6,- en € 25,-. prijs/kwaliteitverhouding op orde.

Mood

3 out of 5 stars (3 / 5)