Met Naomi Campbell op de bank bij Park Chinois

Je zou denken dat na het fantastische diner in Fera het in Londen niet beter kan. Niets is minder waar. Mijn enige vriend Won, een man van de wereld, attendeerde mij op het in de Londense wijk Mayfair gelegen restaurant Park Chinois. Het bleek een gouden greep.

De entree bij Park Chinois is al een happening op zich. Links en rechts van de entree klampen bedelaars van Oost-Europese komaf je aan, je wordt ontvangen door een gastheer met een traditioneel bolhoed en daarna zie je de mooiste Oost-Europese dames op de hoogste hakken ooit. Een groter contrast kan er niet zijn. De entree heeft een rode luifel met een Chinees teken erop, direct na de entree kun je kiezen: ofwel het fine dining restaurant op de begane grond, ofwel de in de kelder gelegen nachtclub waar een dj draait en waarbij de muziek steeds wordt opgezweept en je je waant in het Shanghai van de jaren dertig van de vorige eeuw.

De DF had bewust in de kelder gereserveerd. Of het de invloed van mijn vriend Won was, of het feit dat Park Chinois zich vereerd voelde met een bezoek van de DF, DF en zijn gezelschap werd naast Naomi Campbell, haar vriend en vriendinnen gezet. Een mooier uitzicht kan een man zich toch niet wensen. Ze is in het echt nog mooier dan op de foto, en heel raar, ook haar vriendinnen waren zonder uitzondering het bekijken waard.

Enfin, terug naar de orde van de dag. De specialiteit van het huis is de “Duck de Chine”. Deze pekingeend moet vooraf worden besteld (vanzelfsprekend gedaan) en kan naar keuze gegeten worden met drie soorten kaviaar. De kaviaar sla ik even over, de lunch bij Scotts, waar ik twee soorten kaviaar at, is nog te recent.” Als ik mijn ogen dicht doe, waan ik mij in Shanghai in 1935. Intussen draait de bloedmooie vrouwelijke dj vrolijke muziek, meen ik dat Naomi met mij aan het flirten is en zet de Italiaanse Gerant mij het ene na het andere lekkere hapje voor.

Het geniertje stond even vol aan en gloeide als nooit te voren.

Zo eten wij als voorgerecht de softshell krab met kokosnoot, currybladeren en gedroogde rode pepers, de met Chizuan zout en peper gekruide Iberico lamsribbetjes, dimsums van scampi, Cornish krab en “Shanghai varken Gyoza”. Wij vervolgen met het allerlekkerste vleesgerecht ooit, de “roergebakken wagyu bavette” met lente uien en gember, vreselijk lekker. De gestoomde wilde zeebaars met soja, gember en lente uitjes is eveneens heerlijk. In het glas vanzelfsprekend de Billecart-Salmon rosé champagne, gevolgd door in het glas de Rully Premier Crux van Leflaive 2014. Van die laatste drinken wij er drie. Prachtig!

Vlak voordat ik besluit de dessertkaart te vragen, vertrekt Naomi opeens. In de haast vergeet zij mij te groeten, de DF is dusdanig uit het veld geslagen, dat hij spontaan besluit aan de Jasmijn thee te gaan. Hoe groot was het plezier toen ik de volgende ochtend weer met haar opstond. Zij beek in hetzelfde hotel als ik te slapen en in de lift van het hotel kom ik haar tegen. Ik krijg een knikje van haar en zij vraagt nog vriendelijk aan haar bodyguard of hij vooral niet vergeet “de liftboy te tippen.” Wat heb ik toch een prachtig leven.

De prijzen vallen alleszins mee. Wij eten met vijf personen voor GBP 800,-. Bij de overige restaurants die ik in Londen heb bezocht, was ik minimaal het dubbele kwijt. Park Chinois is een aanrader. Hier kun je met je vrouw, maar zeker ook met je vriendin naartoe. Genieten van de mooiste muziek, de mooiste mensen en de beste Aziatische spijzen die de DF ooit at.

Park Chinois

5 out of 5 stars (5 / 5)