Bord’eau, hemelse lunch & vriendschap

Terwijl ik weer in mijn Duitse afslankkliniek zit om de kilo’s van het afgelopen jaar er af te detoxen, denk ik aan mijn lunch met mijn vriend Julius in Bord’eau.

Na het vertrek van Richard van Oostenbrugge en Thomas Groot was ik niet meer bij Bord’eau geweest. De reden was eigenlijk dat ik in de tijd dat Richard en Thomas er nog kookten ik het eten “ok” vond, en de ambiance te stijf. Bij 212 verrichten de beide heren daarentegen nu wonderen, de Michelin ster is daar echt verdiend (en de tweede komt er ook zeker aan).

Enfin, met het vertrek van Richard en Thomas kreeg Bas van Kranen een kans. Deze jonge Limburgse chef was ooit finalist bij Masterchef, en laat ik daar nou toevallig op uitnodiging van mijn lieve vriend en Masterchef jurylid Julius gaan lunchen.

Chef Bas komt direct uit de keuken lopen om Julius te begroeten. En terwijl zij thuis dachten dat ik een serieuze zakelijke afspraak had, stond het genietertje op de hoogste stand. Het werd een dolle middag en na Beluga, mijn best eetervaring van 2018.

Bij binnenkomst valt op dat het minder stijf is, maar nog steeds veel, oplettend, personeel. Kijk daar houdt de DF van. Iedere keer als je denkt: “ik kan nog wel een slok hebben”, dan zit je glas al weer vol. Je moet daarna niet een auto willen besturen, gelukkig heeft de DF daar een oplossing voor.

Enfin, wij beginnen met de enige champagne die mijn vriend drinkt: Ruinart, blanc de blancs. Zonder oesters geen champagne, in no time staat er half dozijn Zeeuwse platte oesters op tafel. Toch een fijn begin van de vrijdagmiddag. Ik had ook op een te klein kantoor met een lekkend vulpennetje kunnen zitten.

Op advies van de chef vervolgen wij met een “borrelhapje” dat op de menukaart onder “licht en fris”staat:20 gram Asetra kaviaar, met een tartaar van wagyu, schuimige crème van peterselie en mierikswortel. Dit is mijn enige kritiekpunt: het hapje werd als een borrelhapje voorgesteld, maar kostte EUR 85,- p.p., hadden ze even mogen zeggen, want wij hadden de kaart nog niet. En ten tweede de kaviaar viel totaal weg bij de peterselie en mierikswortel en de wagyu was niet goed gesneden: de blokjes vlees zaten nog aan elkaar vast.

Wij krijgen de kaart en zien vier menu’s: “Aarde en Natuur”(veggie), “Bodem en Zee”, “Rijk en Vol”(uw DF op het lijf geschreven) en “Licht en Fris” (op dit moment helemaal mijn ding). Wij besluiten kriskras door de kaart te gaan.

Wij beginnen met een hemels veggie gerecht: de gefermenteerde wortel met geitenboter, saffraan en citrusafrikaan. Je zou er spontaan vegetarisch voor worden. Wat is dit lekker zeg.

Wij vervolgen met de kreeft met bos aardbei, tomaat en verveine (foto). Dit is het allerlekkerste wat ik ooit heb gegeten. Niet normaal wat een balans in dit gerecht. Het parfum van de bosaardbeitjes, de coulis van tomaat en verveine.

De tarbot met knolselderij, hazelnoot en wilde paddenstoel wil ik direct nog een keer eten. De kooieend met witlof, blauwe muskaatdruif en walnoot is eveneens hemels. Wat een cuisson!

Om het nog even af te toppen: de eendenlever met Noordzeekrab, appel en groene olijf mag er ook zijn.

Inmiddels gaat de derde fles Puligny open en staat het genietertje in de brand.

Wij sluiten af met wat lichts: de kaaskar, wat een feest!

Ik ben zo blij dat ik hier 14 februari weer mag lunchen. Ik kan mij er als een klein kind op verheugen, het maakt mijn verblijf in deze Duitse detox-gevangenis enigszins dragelijk.

https://bordeau.nl/

(5 / 5)
(Visited 94 times, 1 visits today)