Chez Hugo, Seillans

20120919-183411.jpg

Het in de Provence gelegen Seillans, nabij Fayence, heeft een bijzondere plek in mijn hart. Ik ben er met mijn grote liefde gehuwd en wordt bij de blik op het dorp intens gelukkig. Waar ik ook gelukkig van wordt, is dat Seillans er weer een culinaire topper bij heeft: “Chez Hugo”. Hugo is een zoon van de tientallen jaren naar Frankrijk geëmigreerde ex-scheepsmakelaar Eduard en zijn vrouw Antpoinette. Hugo is opgegroeid in Frankrijk en Franstalig, doch beheerst het Nederlands, zei het met een Frans accent. Van de Fransen heeft hij, in combinatie met zijn moeder, de liefde voor de culinaire en hoogstaande kookkunst meegekregen.

De Dutch Foodie was de Nederlandse regen zat, Seillans met haar 26 graden en Chez Hugo aldus een welkome afwisseling. Ik at er afgelopen donderdag met mijn schoonmoeder, zelf een niet onverdienstelijk kokkin.

Eduard en Antoinette hebben veel geiten, lekkere zwijntjes, een groententuin en vruchtenbomen. De moeder van Hugo maakt de mooiste geitenkaas uit de streek, gelijk zo diverse compotes van vijgen met walnoten en van alle andere vruchten die op hun terrein groeien. Je vindt ze gelukkig op de kaart terug. Hugo voert bewust een kleine kaart om dagvers te kunnen leveren. En vers zijn de producten, de versheid springt van je bord.

We aten vooraf huisgemaakte terrine van foie gras en ondergetekende at de pulpo met huisgemaakte pesto en aardappelsalade van jonge aardappeltjes met een beetje huisgemaakte mayonaise en kraakverse knoflook. Die smaak zal ik niet snel vergeten, pittig, zonder dat het op je tong prikt en de volgende dag nog in je mond zit. Als ik niet met mijn schoonmoeder was geweest, dan had ik dit voorgerecht nog minimaal twee keer besteld. In het glas Chateau Sainte Rosaline cru classé uit 2008, in mijn visie de mooiste rode wijn die de Côte de Provence te bieden heeft.
Als hoofdgerecht aten we perfect gegaarde bavette met in eendenvet gebakken aardappels en geroosterde groente (weer uit eigen tuin) en de Dutch Foodie at de in de Middellandse Zee gevangen bonito (een kleine tonijn) en hetzelfde garnituur. Mooie cuisson, en spartelvers.
Er is een ruime keuze aan desserts, onder meer sorbet met door Hugo en zijn bedienende broer Steve geplukte wilde bramen. Zalig. De Dutch Foodie at een financier met huisgemaakte chocolade-ijs, verse munt en wat aardbeiensiroop.

Beter wordt het niet.

De voorgerecht-prijzen liggen tussen de € 6,– en € 8,–, die van de hoofdgerechten tussen de € 15,– à € 17,– en de desserts tussen de € 5,– en € 6,–. De Chateau de Roseline kost inkoop € 18,– en staat hier voor € 36,– op de kaart. Ik heb nooit een betere prijs-kwaliteitverhouding gekregen dan bij Chez Hugo. Het restaurant heeft een terras met uitzicht over het dal dat naar Fayence leidt. De binnenruimte van het restaurant is in de gewelven gebouwd. Onlangs geopend, maar nu al voor lunch (maximaal 25 couverts) en diner (maximaal 30 couverts), ook buiten het seizoen, uitverkocht, en terecht. Ik zou alleen al voor Chez Hugo ieder weekend naar Seillans willen terugvliegen. Ga er eten, snel en vertel het door. Hugo verdient het om een volle zaak te hebben. En zoals het oude spreekwoord luidt: “Behind every successful den stays a good wife”, in dit geval Hugo’s moeder, Antoinette.

Chez Hugo
4 Rue de L’Hospice
Seillans, tel.: +33(0)494855470.

3 Comments

  1. Jeannette Meeuwssen september 19, 2012 at 10:50 pm

    Wat een ode aan Hugo!,, en terecht,
    Het is niet alleen een zeer innemende gastheer, maar ook nog eens een voortreffelijke kok, waar het goed toeven is!!!
    Wat bijzonder dat de mare van zijn gastheerschap zo rond gaat, Seillans mag blij zijn met deze aanwinst.

  2. Marian Beket november 1, 2012 at 1:39 pm

    wij zijn afgelopen week bij Hugo gaan eten en het was perfect.
    heel gezellig ingericht en het eten allemaal vers.
    hulde aan Hugo,Steven en Antoinette.

    Marian Beket

  3. Andre mei 7, 2014 at 11:59 pm

    Foie gras is foie gras, maar bij Hugo komt er een dimensie bij. Ga maar proeven. De op het eerste oog bescheiden vissoep is meer dan maagvullend. En van een bijna brutale subtiliteit qua samenstelling. Maar misschien wel het grootste klapstuk is de tarte des fraises. Onnavolgbaar smakelijk.
    Bij het soepje pas trouwens die geweldige rose van Jas D’Esclans. Wat een superwijn. Niet doorvertellen!