Genietertje aan bij Ron Gastrobar

Geen restaurant is de laatste tijd zoveel beschreven als Ron Gastrobar. En typisch Nederlands, veelal lekker negatief. Ron Blaauw zou in de schulden zitten, dat was de reden van de omschakeling, Ron was bang zijn sterren te verliezen, de porties zouden te klein zijn, het was allemaal te duur…..

Wat een ouderwets Nederlands gezever. Blijf er vooral weg als jij één van die zeurpieten bent, dan is er tenminste plaats als de Dutch Foodie er wil eten, want ze hangen er uit de ramen, en terecht!

Ron is een geweldige chef en mens (twee jaar geleden had ik de eer met hem in de Limoux te mogen lunchen), een rasondernemer en ondernemers nemen risico’s en een goede ondernemer ziet precies in wanneer hij zijn koers moet wijzigen. Hulde aan Ron. Van zaken zoals Ron Gastrobar zijn er veel te weinig. Gelukkig wordt het voormalig Witteveen omgetoverd in de JBG (“Julius Bar & Grill”). Onder de bezielende leiding van Julius Jaspers zal deze zaak van Bert van der Leden eveneens omgetoverd worden in een succesvol restaurant.

Ron Gastrobar heeft de allure van een sterrenzaak in een wereldstad. De ontvangst is professioneel en hartelijk. De inrichting hip en gezellig, de kaart een mooie variatie van klassiekers met hier en daar een moderne twist, zonder dat je overladen wordt met fusion gerechten of geschuimde sausjes met behulp van de zuurstofpomp van een gemiddelde goudvissenkom. De geoefende lezer weet dat de DF zijn levensstijl heeft veranderd: geen drank, weinig koolhydraten en minder eten. Het mist zijn uitwerking overigens niet, maar dat terzijde. Mijn tafelgenoot laat zich niet gek maken en bestelt een glas open witte Rioja.

Wij genieten van een combinatie van kraakverse platte Zeeuwse oesters en Gillardeau. We vervolgen met huis-gerookte rode zalm op een bedje van aardappelsalade. Prachtige zalm (de aardappelsalade mist kerrie en cayennepeper) en een pitabroodje met een combinatie van “de organen van het kalf” (foto). Het broodje is een feest. Het is met een uienrelish besmeerd. Het is zo lekker dat ik besluit in de volgende gang het ook te bestellen. Mijn tafelgenoot kiest voor de gebraden wilde eendenborst met bloedworst, verrukkelijk. De DF is wijs en slaat het softijsje van karamelijs, dat spontaan wordt aangeboden bij de koffie, wijselijk af.

Ron Gastrobar is een aanwinst voor Amsterdam en een zaak om trots op te zijn. Met gevarieerde, vriendelijk geprijsde kaart (€ 15,00 per gerecht) met heerlijke gerechten, het is hier value for money en een absolute aanrader.

Volgende week eet ik bij Bridges bij de door Ron gecoachte jonge chef Joris Bijdendijk, mij benieuwen.

Ron Gastrobar20131117-223813.jpg

1 Comment

  1. Ricky ... november 18, 2013 at 12:20 am

    Ik vind alleen de ‘term’ gastrobar niet echt sexy of überhaupt eetlust opwekkend ….Gastrobar …